Work

Please Kill Me cover

 cover

 cover

Please Kill Me

wd:Q2448980

Bonvolu Mortigi Min (aŭ Please Kill Me, angle) estas libro skribita de Larry “Legs” McNeil kaj Gilliam McCain. Ĝi estas pri la punka historio, ekde ĝia komenco kun la bandoj kiuj influis la movadon (Velvet Underground kaj The Stooges), trapasante la artaman okazaĵon kiu ĉirkaŭprenis artistojn kiel Patti Smith kaj MC5 ĝis alveni al The Ramones kaj Sex Pistols kaj la morto de punko kiel revolucia muzika movado. Ĝia ĉefa graveco ne estas en la disvastigado de la punka movado. La libro montras aliajn vizaĝojn de la punka movado kaj de la junuloj en la 60aj jaroj ĝis 80aj jaroj. La libro ankaŭ montras ke la punko movado havas nenion kune politikado. La libro estas formita por partetoj de paroladoj kaj intervjuoj de la personoj kiuj tiam vivis, sekve la komprenado de tiuj frenezaj jaroj estas pli facila. La nomo de la libro estis inspirita el ĉemizo de Richard Hell (eksbasisto de Television). Tamen, Hell neniam uzis la ĉemizon kaj donis ĝin al Richard Lloyd. Laŭ Lloyd, li ne plu uzis ĝin ekde kiam kelkaj junuloj diris ke se li ja volus morti, ili farus tiun bonvolon al li. (Parto de la dankoj de la libro diras: “Ni kore dankas al Richard Hell, pro permesi nin ŝteli la titolo el lia ĉemizo”).
Read more or edit on Wikipedia

original title: Please Kill Me
language: English
date of publication: 1996
genre: essay
main subject: history of music, punk counterculture
narrative location: England

Public

Show on map
inventorying
Mediator has it Mediator

Please Kill Me est le fruit (vénéneux) de centaines d’heures d’entretiens avec ceux qui ont animé l’un des mouvements culturels et musicaux les plus détonants de la fin du XXe siècle : le punk-rock américain. Réalisé sous forme de montage nerveux, extrêmement vivant et souvent impitoyablement drôle ou tragique, ce livre dans lequel les voix se répondent rarement pour s’accorder nous offre une plongée incroyable dans la vie quotidienne pleine de bruit et de fureur, de drogues, de catastrophes, de sexe et de poésie (parfois) du Velvet Underground, des Stooges d’Iggy Pop, du mc5, des New York Dolls et des Heartbreakers de Johnny Thunders, de Patti Smith, de Television, des Ramones ou encore de Blondie. Avec gouaille, une verve redoutable ou un humour pince-sans-rire, les acteurs ressuscitent pour nous les anecdotes les plus délirantes des différentes époques de leur vie, à tel point qu’on a l’impression de partager avec eux leurs galères, qu’on étouffe de rire à l’évocation des frasques d’Iggy Pop déchaîné ou d’un impayable Dee Dee Ramone. L’enchaînement irrévérencieux des points de vue provoque des effets comiques souvent irrésistibles, puisqu’ici, comme l’indique le sous-titre, aucune censure n’a cours : les amitiés indéfectibles côtoient les antipathies persistantes et les amours explosives (Connie et Dee Dee, Sid et Nancy). Personne ne semble pourtant avoir la moindre honte à dévoiler ce qui fut bien souvent un mode de vie extrême, moins centré, par rapport au punk anglais, sur l'image et dédié avant tout à une certaine forme d'innoncence paradoxale, refusant aussi bien les idéaux peace and love éculés des années 60 que la culture de l’argent roi qui se profilait avec l’arrivée des années 80. Mais cette innocence verse un lourd tribut à ses excès (overdoses, coups de couteau, prostitution) et manipule la dérision comme une arme de destruction massive.

Editions

add an edition without an ISBN

Welcome to Inventaire

the library of your friends and communities
learn more
you are offline